Το πορτρέτο του καλλιτέχνη(1916)

James Joyce

Ο Τζέημς Ώγκιουστιν Αλοΐσιους Τζόυς, γεννημένος στο Δουβλίνο το 1882, διέγραψε μια εκτυφλωτική τροχιά στην Ευρώπη της εποχής του, φτωχός, ασυμβίβαστος, επαναστάτης, σπέρνοντας τα αριστουργήματά του ανάμεσα στην Τεργέστη, τη Ζυρίχη και το Παρίσι, ώς το θάνατό του, το 1941.

Aπό τους στίχους της «Μουσικής Δωματίου» (1907), ώς τους «Δουβλινέζους» (1914) και τους «Εξόριστους» (1918), και από «Το Πορτρέτο του Καλλιτέχνη» (1915) ώς τον «Οδυσσέα» (1922) και το «Finnegans Sake» (1939), ο Τζόυς κατόρθωσε να ξορκίσει μαγευτικά τις παιδικές μνήμες της Ιρλανδίας, και να κορυφώσει το έργο του με μια πραγματική επάνασταση που ανατρέπει τη μορφή και τη δομή του μυθιστορήματος και εξωθεί τη γλώσσα στα απώτατα όρια της επικοινωνίας.

Σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφικό, «Το Πορτρέτο του Καλλιτέχνη» ξαναζωντανεύει τα παιδικά του χρόνια στην καθολική Ιρλανδία, και την πάλη ανάμεσα στην αγνότητα και την αμαρτία, δηλαδή το δρόμο προς την αυτο-έκφραση και την εξασφάλιση ταυτότητας.